Rondom een NKRX-weekend worden bergen werk verzet: “Mensen hebben geen idee”

Wanneer je inschrijfgeld betaalt en als coureur aan de startstreep verschijnt, vind je het vanzelfsprekend dat alles in goede banen wordt geleid. Daarbij komt echter meer kijken dan veel deelnemers denken, zo blijkt uit een gesprek met NRV-penningmeester Paul Herps. “Mensen hebben er geen idee van hoeveel werk we met een relatief kleine club vrijwilligers moeten verzetten om een NKRX-weekend mogelijk te maken.”

Loopt alles op rolletjes, dan hoor je niets. Gaat er even iets niet volgens plan, dan ligt de verleiding al snel op de loer om commentaar te leveren. Heel menselijk, maar voor teams, rijders en toeschouwers is het toch goed om er even bij stil te staan dat dingen niet vanzelfsprekend tot stand komen tijdens een NKRX-weekend. “We dragen zo’n evenement met vijftig tot tachtig vrijwilligers, die belangeloos de handen uit de mouwen steken,” vertelt Herps. “Zeker tijdens drukbezochte wedstrijden draaien we lange dagen. Zo hadden we op 20 en 21 juni, toen we naast onze nationale series ook het Duitse DRX, het Belgische BRX en de Retro Rallycross uit Engeland ontvingen, circa 230 deelnemers op de startlijst staan. Dat zorgde voor een zeer vol tijdschema en wedstrijden die tot half zeven ’s avonds doorgingen. Dan moet je strak de voortgang bewaken en kun je je weinig vertraging veroorloven, al bestaat natuurlijk altijd het risico dat incidenten de planning beïnvloeden. In dat geval zetten de marshals en de hulpdiensten alles op alles om deelnemers te helpen en de baan zo snel mogelijk weer vrij te maken. We proberen de uitloop te beperken, maar veiligheid gaat voor alles.”

Teams aanschieten
Juist dat laatste aspect vraagt om een sterk leger van vrijwilligers. “Op het Eurocircuit Valkenswaard staan acht baanposten, die we door minimaal twee en liefst drie marshals bezet willen hebben,” legt Herps uit. “Bij de oversteek tussen de entree en de paddock moet zelfs nog iemand extra aanwezig zijn. Soms is het best een uitdaging om de bezetting rond te krijgen, maar gelukkig kunnen we consequent rekenen op onze Belgische collega’s, dat wil zeggen de officials van het Duivelsbergcircuit in Maasmechelen en het Glossocircuit in Arendonk. Omgekeerd schieten onze mensen daar weer te hulp. Er zijn echter vrijwilligers op nog veel meer fronten nodig, bijvoorbeeld voor allerlei hand- en spandiensten. Indien nodig schromen wij niet om even de paddock in te lopen en teams aan te schieten met de vraag of iemand even zou willen bijspringen. Gelukkig wordt daar over het algemeen positief op gereageerd. Zo hebben de crewleden rondom Ruud Lavrijsen ons al een aantal malen ondersteund en vinden we de ouders van Ariane Vanlommel steevast aan de kassa tot drie uur in de middag, waarna ze gauw nog even de gelegenheid grijpen om naar de finales te gaan kijken.”

Tot zondag 23.59
Wie denkt dat de NRV-bestuursleden alleen delegeren, zit er compleet naast. “In de weken voorafgaand aan een NKRX-weekend zijn we volop in touw met de voorbereidingen,” aldus de penningmeester. “Dat loopt uiteen van het bestellen van de geluidsinstallatie, aggregaten voor de paddock, bokalen en bloemen voor de winnaars tot het minutieus controleren van de inschrijvingen, mede omdat we de startlijsten later aan de KNAF moeten overhandigen. Deelnemers mogen zich tot en met de zondag voor het raceweekend aanmelden. Last-minuteverzoeken moeten we helaas afwijzen, om het werkbaar te houden. Wanneer een rijder twijfelt over zijn gezondheid of over het op tijd klaar hebben van zijn auto, zeggen we: ‘Schrijf je gewoon in.’ Mocht meedoen echt niet haalbaar blijken, dan storten we het geld terug. Tot zondagavond 23.59 uur verwerken we de laatste aanmeldingen en op maandagochtend starten we met het inrichten van de tijdschema’s, die afhankelijk zijn van de aantallen rijders per klasse. Tien auto’s kun je over twee manches verdelen, terwijl je bij twintig stuks het dubbele moet inroosteren. In de week voor een groot evenement besteden bestuursleden en andere vrijwilligers al snel veertig uur per persoon aan de voorbereidingen en menigeen neemt op vrijdag vrij om de teams die dan al arriveren te ontvangen.”

Altijd handen tekort
Mensen die graag de handen uit de mouwen steken zijn zeer welkom en ook hard nodig bij het Eurocircuit Valkenswaard, want het takenpakket dat verdeeld moet worden liegt er niet om. “Tijdens de raceweekenden loopt dit uiteen van dranghekken plaatsen, aggregaten en stroompaddenstoelen op de paddock uitzetten, de kantine beheren en de kassa bemensen tot het onverharde deel van de baan egaliseren,” zegt Paul Herps. “Tussen de evenementen door moet ook een hoop gebeuren, zoals het gras maaien en de gebouwen en voertuigen onderhouden. Zelfs al loopt het als een geoliede machine, we komen feitelijk altijd handen tekort. Iedereen mag zich opgeven als vrijwilliger, ongeacht leeftijd. Gelukkig beschikken we de laatste jaren over een mooie vaste kern die langzaam iets groeit en daarin hebben we ook veel geïnvesteerd. Zo organiseren we samen met de KNAF een jaarlijkse veiligheidstraining en zorgen we ervoor dat we goed naar de mensen luisteren, waarna we feedback gebruiken om dingen te verbeteren, bijvoorbeeld het digitaliseren van de startlijsten, uitslagen en incidentrapportages, zodat er niet iemand op de fiets langs een baanpost hoeft. Bovenal proberen we onze waardering te laten blijken, onder meer door de vrijwilligers op tijd een natje, een droogje en een schouderklopje te geven. Als teams en bezoekers eveneens positieve signalen afgeven richting onze mensen, worden de evenementen nog succesvoller, leuker en veiliger.”

Meer informatie: www.nrv.club