De vijfde wedstrijd van het Belgisch kampioenschap Rallycross en Cross Car op het Glosso-circuit werd geteisterd door zware en aanhoudende regen. In de vroege namiddag, bij het begin van de tweede kwalificatiereeks, was het onmogelijk om nog in veilige omstandigheden te racen. Door grote plassen op het circuit waren de wagens amper onder controle te houden en was de zichtbaarheid voor de piloten beperkt of zelfs nihil. De wedstrijdleiding beslist terecht om de wedstrijd even te staken tot de regen op zou houden en de grootste plassen verwijderd konden worden. Dat lukte, maar daardoor liep de wedstrijd enige vertraging op, waardoor na de derde kwalificatiereeks beslist werd de wedstrijd te staken en geen finales meer af te werken. Het klassement na drie reeksen werd het eindklassement. 

“Het was de juiste beslissing om de wedstrijd even stil te leggen. Het circuit was quasi onberijdbaar door de grote plassen. Met onze Cross Car hadden we bijna constant last van aquaplaning. Dat is gevaarlijk, zeker omdat je niet alleen op de piste bent, want je neemt iemand mee in je schuiver zonder het te willen. Je kan de reacties van de andere bolides ook niet inschatten. En zonder ruitenwissers, was de zichtbaarheid nihil wanneer je achter iemand zit. Het was niet verantwoord om zo te rijden,” vertelde Ronny Grauwels, een van de meest ervaring piloten bij de Cross Cars. De overgrote meerderheid van de piloten deelde die mening en had begrip voor de beslissing van de wedstrijdleiding. Enkele rijders beslisten na die overvloedige regen de wagen zelfs aan de kant te houden uit vrees voor motorschade. In elk geval leverde het extreme weer enkele verrassende uitslagen op. 

Boesmans en Leysen bij de Mini’s
Niet bij de Mini’s. In de U9 bleek Martin Boesmans ook op een kletsnatte piste heer en meester met zijn Spies Buggy. Met drie reekszeges scoorde Martin opnieuw het maximum van de punten. De tweede plaats ging erg knap naar Frauke Desender die twee keer een tweede tijd klokte. Baptyste Havenne, uitgevallen in de eerste heat, eindigde op de derde plaats, voor Otto Mertens en Maité Desender. 

Bij de U12 verstevigde Yenz Leysen zijn leidersplaats met een mooie zege die hij pakte dankzij een perfecte derde reeks. Jules Dor begon als leider aan de slotmanche, maar uiteindelijk zou een mindere snelle dagtijd hem de zege kosten. Ferre Meeus beperkte de schade met een derde plaats, voor Lex Verbelen en Renée Desender. In het kampioenschap blijft Meeus tweede, maar zijn achterstand bedraagt nu 15 punten. 

Pim Klaassen rustig naar de zege
In XC Junior geen Tom Devleeschauwer aan de start. De tweede in de tussenstand werd gepasseerd in de tussenstand door Sferre Grauwels, die zijn Speedcar Wonder naar de vijfde plaats stuurde, en door Jarno Van Glabbeek, knap tweede met de Lifelive TN5 in erg moeilijke omstandigheden. Het is duidelijk dat Jarno steeds dichter komt aansluiten bij de kop van het veld, maar ook deze keer kwam niemand in de buurt van Pim Klaassen. Zelfs niet Daan Spies, die bij de Mini’s ongeslagen bleef. Hij klokte in de openingsmanche wel een veelbelovende tweede tijd bij zijn debuut. 
“Drie snelste tijden in drie reeksen, mooier kan het weekend niet zijn,” lachte Pim Klaassen. “De regen maakte het erg moeilijk, maar dan moet je gewoon rustig blijven sturen en zoeken naar tractie.”

Kobe Pauwels blijft heer en meester
In XC Senior is er meer dan een wolkbreuk nodig om Kobe Pauwels van zijn stuk te brengen. De Ligier-piloot was opnieuw oppermachtig met twee snelste tijden en een derde tijd in de tweede heat, toen hij in de eerste bocht opzij werd gezet door Mervin Klaassen en heel het veld even tot stilstand kwam. Pim Vlassak bleef met drie tweede tijden het dichtst in de buurt, maar zijn snelste tijd was ruim 4″ trager dan de snelste dagtijd van Kobe Pauwels, die zijn leidersplaats in het kampioenschap weer verstevigde. “Vandaag hebben we nog eens getoond dat de Ligier de beste machine is in deze omstandigheden. Heel wat rijders hadden veel problemen met onderstuur, terwijl ik veel grip op de voortrein had, waardoor ik efficiënt kon blijven rijden. Helaas werd ik twee keer hard aangetikt, in de tweede heat door Mervin en in de derde reeks door Nathan Ottink. Ja, misschien doet de overwinning dan nog meer deugd,” verklaarde Kobe Pauwels. 
De kopman van Ligier klopte het viertal van PK Chalets, waarbij Pim Vlassak met twee keer een tweede tijd de beste zaak deed. Nathan Ottink, die toch 5″ trager was dan zijn teamgenoot Vlassak, strandde op de derde plaats. Viktor Vranckx besloot zijn comeback in een Cross Car met een vierde plaats, voor Mervin Klaassen. 

“Het deed deugd om weer met een Cross Car te rijden. Het voelde als thuiskomen, zeker in Arendonk. Helaas werd mijn derde reeks verpest door een gebroken stuurinrichting,” aldus Viktor Vranckx, die op uitnodiging van Mervin Klaassen aan de start kwam. Ronnie Grauwels werd zesde, gevolgd door Daan Bex en Kyandro Van de Vivere. 

Mark van Eyken grijpt zijn kans
De Superbuggy’s hadden heel wat moeite om onderstuur onder controle te houden in de haarspeldbochten, maar hun derde heat was wel bijzonder spectaculair. Bjorn Versluys nam de kopstart, maar met zijn erg dwars en agressieve rijstijl was het voor Mark van Eyken wachten tot het onvermijdelijke gaatje zou vallen. Even ging Versluys te breed en dat was voor van Eyken voldoende om de snelste dagtijd op de tabellen te zetten. Zijn derde besttijd op rij met zijn atmosferische buggy. 

“Bjorn was echt erg snel in de derde reeks, maar ik weet dat hij onstuimig is. Ik bleef geduldig tot hij het foutje maakte en vanaf dat moment kon ik afstand nemen omdat ik gewoon later kan remmen met mijn wagen,” vertelde winnaar Mark van Eyken. Bjorn Versluys, die wellicht zijn laatste wedstrijd van het seizoen reed, kon wel leven met de vierde plaats achter Glenn Sente en Kenny Van den Vonder, die zijn buggy vroegtijdig aan de kant zette uit vrees voor waterschade aan de motor. “Natuurlijk was ik te wild en te onstuimig, maar het was te plezant om met een forse powerslide door de bochten te driften. Ik heb me rot geamuseerd,” lachte de Oost-Vlaming.

Van Den Branden, de regenkoning
In RX3 werd het veld uitgebreid met de Honda Civic van Wouter Desender, die enkele jaren afwezig bleef om zijn nieuwe Honda Civic op te bouwen. Met een snelste tijd in de kletsnatte tweede reeks verraste de piloot uit Poperinge alle volgers. 
“In dit soort omstandigheden hebben we de 210 pk die we hebben niet allemaal nodig. Ik ben in elk geval heel tevreden, want ik wilde vandaag enigszins kunnen volgen en dat was zeker het geval. Natuurlijk moest ik de auto nog leren kennen en moeten we afstellingen nog verfijnen,” vertelde de neef van Ben Desender die daarmee de Desender-brigade op vijf brengt (Ben, Wouter, Frauke, Maité en Renée).

Ondanks een mindere start in de derde heat, klokte Davy Van Den Branden nog de snelste tijd in de derde reeks dankzij een vroege jokerlap. De Citroën-rijder toonde zich nog maar eens meesterlijk efficiënt in de regen. Nick Vanalken beperkte de schade in het kampioenschap met de tweede plaats, terwijl Ilse Versluys vierde werd.
“Iedereen verwacht altijd dat ik in de regen win, maar dat zorgde deze keer voor extra druk, want met zoveel water op de baan was het niet makkelijk. Ik wist voor de derde reeks dat we geen finales zouden rijden. De start was niet goed. Ik ging vroeg jokeren en zo kon ik nog winnen. Deze zege doet deugd!,” vertelde Davy Van Den Branden. 

Eerste nationale zege voor Zoë Volders
Voor de start van de slotreeks, waren er nog een handvol rijders met uitzicht op de overwinning. Kimi Vermeulen klokte de snelste tijd in de openingsreeks, maar de ruitenwissers van zijn Sierra lieten het afweten in de tweede manche, wat heel wat tijd kostte in de regen. Na een schuiver in de eerste bocht, strandde de West-Vlaming op de derde plaats. Streekgenoot Ben Desender zette zijn Civic na de tweede reeks en eveneens problemen met de ruitenwissers al aan de kant. Het circuit brengt hem geen geluk. 

Kon Wouter Nijssen dan opnieuw een goede zaak doen? Dat was buiten Zoë Volders gerekend. Omdat de motor van de Volvo C30 nog niet hersteld was, moest de jongedame starten met haar Ford Fiesta RWD. Ondanks de gladde omloop, reed Zoë aanvallend maar toch erg efficiënt naar de snelste tijd in de derde heat, goed voor de dagzege. Een overwinning die ze niet verwacht had, maar die haar natuurlijk veel plezier deed. Bob Wilms werd vierde, voor Ivo Van Den Brandt en Joël Strackx. 

Kristof Bex maakt zijn favorietenrol waar
Ondanks het feit dat hij ongelukkig werd opgehouden door Tom Van Den Heuvel, winnaar in RX1 met zijn Supercar, in een van zijn Reeksen, toch ging de overwinning opnieuw naar Kristof Bex. De Volvo-rijder profiteerde van een “makkelijke” derde heat om de snelste dagtijd op de tabellen te zetten. Steve Volders strandde, ook al als winnaar in zijn heat, op 2″5 van de Volvo, goed voor de tweede plaats, terwijl Ariane Vanlommel, na een snelste tijd in de eerste reeks, op de derde podiumplaats eindigde. Een logisch resultaat met Arne Kemps en Roel Verhoeven op de vierde en vijfde plaats. 
“In de derde reeks heb ik het nog goed kunnen maken, want in de eerste twee reeksen ging het niet feilloos. Het belangrijkste is dat de overwinning weer binnen is,” besloot Kristof Bex, opnieuw de beste bij de Supernationals +2000.

(foto’s J. Hendrickx)

Wil jij ons magazine ook lezen? Meld je dan aan via “bestellen” op onze website: www.start84.nl