Het is eigenlijk jammer dat de deadline voor mijn laatste column voor START op 21 augustus stond. Twee dagen voordat de laatste Dutch Grand Prix van start gaat. Want juist die laatste editie van de Grand Prix op Zandvoort had natuurlijk een prachtig onderwerp voor een laatste column kunnen zijn.

Toch is deze timing ook wel weer bijzonder. De Dutch Grand Prix van 2026 is niet alleen de laatste editie van een voor Nederland ongekend groot evenement, het is voor mij persoonlijk ook mijn laatste evenement waarvoor ik vanuit mijn huidige functie bij Circuit Zandvoort verantwoordelijk ben voor de sportieve organisatie. Weliswaar blijf ik nog tot eind september aan het circuit verbonden, maar de organisatie van de evenementen ná de Dutch Grand Prix ligt inmiddels volledig in handen van mijn opvolger. Het laatste evenement waarbij ik in dienst van Zandvoort ben, is dan de GT World Challenge van 18 tot en met 20 september.

Als ik daarna definitief de deur achter mij dichttrek, zal ik dat doen met een gevoel van enorme dankbaarheid. Ik prijs mij ongelooflijk gelukkig dat ik ruim dertig jaar een reis door de geschiedenis van Circuit Zandvoort heb mogen meemaken. Een reis die begon als vakantiekracht tijdens de eerste Marlboro Masters. Ik zag David Coulthard daar de eerste Master of Formula 3 worden. Het Zandvoort van toen was nauwelijks te vergelijken met het circuit van vandaag. Een geamputeerde baan van 2,5 kilometer, oude faciliteiten en bepaald niet de uitstraling van een modern internationaal circuit. Maar één ding hadden we wel: de absolute top van de internationale Formule 3 kwam naar Zandvoort.

Daarna volgden ruim dertig jaar met hoogte- en dieptepunten. Financieel, sportief en bestuurlijk. Perikelen rond vergunningen, geluid en natuurlijk regelmatig de vraag of de toekomst van het circuit überhaupt wel zeker was. Toen ik in 1994 in vaste dienst kwam, hadden we één grote droom: de Formule 1 terug naar Zandvoort. Die droom kwam in de jaren daarna zelfs een keer verrassend dichtbij. Maar uiteindelijk durfden we het financiële risico toen niet aan om daadwerkelijk in het avontuur te stappen.

In 2019 was dat lef er wel. Samen met TIG Sports en SportVibes besloten we de stap te zetten en de Dutch Grand Prix terug naar Zandvoort te halen. Heel eerlijk: we begonnen met een contract voor drie jaar en persoonlijk dacht ik destijds dat het daar waarschijnlijk bij zou blijven. Het werden er zes. Wie had dat pakweg tien jaar geleden durven voorspellen? De Dutch Grand Prix groeide uit tot een evenement dat Nederland op een manier op de kaart zette die maar weinig mensen voor mogelijk hadden gehouden. Zandvoort werd opnieuw een vaste waarde op de internationale Formule 1-kalender. En nu is het voorbij.

Mijn afscheid van Circuit Zandvoort tijdens de GT World Challenge voelt daarom passend. Niet alleen omdat dit mijn laatste evenement is, maar ook omdat de geschiedenis met dit evenement bijzonder is. De organisatie SRO van Stéphane Ratel ontmoette ik eind jaren negentig voor het eerst op Circuit Zolder. Destijds organiseerde SRO de zogenaamde Eurosport Racing Weekends, met onder meer FIA GT en het Europees kampioenschap voor toerwagens. SRO wilde toen al met dat concept naar Zandvoort komen. Alleen het gebrek aan geluidsdagen maakte dat onmogelijk.

De contacten bleven echter warm. In 2008 resulteerde dat in een franchiseovereenkomst voor de organisatie van het Dutch GT. Toen Zandvoort in 2011, na jarenlang procederen, eindelijk over meer geluidsdagen beschikte, was het vervolgens snel beklonken: de finales van het FIA GT3 kwamen naar Zandvoort. Dat ik mijn carrière bij het circuit straks afsluit tijdens een evenement van SRO, voelt daarom goed. Helemaal als de verwachting uitkomt dat er maar liefst 44 GT3’s aan de start staan. Een absoluut record voor Zandvoort.

En dan is er nog START. Voor zover ik kan nagaan, schreef ik mijn eerste column in 2013. Dertien jaar, talloze columns en heel veel plezier later, is ook dit mijn laatste. Ik heb het altijd bijzonder gevonden om mijn ervaringen, herinneringen en soms ook mijn mening met de lezers te mogen delen. Maar afscheid nemen van Circuit Zandvoort betekent gelukkig niet afscheid nemen van de autosport.

Jullie zullen mij ongetwijfeld nog terugzien. Op Zandvoort of een ander circuit. Want na ruim dertig jaar weet ik één ding zeker: van autosport neem je geen afscheid.

Wil jij ons magazine ook lezen? Meld je dan aan via “bestellen” op onze website: www.start84.nl