Ladies of AKG Autosport: Britt Nijdam en Sterre Schonewille “Het is Alex’ schuld”

Meiden van 16 en 17 die via Instagram en TikTok filmpjes en andere posts delen, dat zien we aan de lopende band, maar niet twee competitiegedreven jongedames die aan de vooravond van hun eerste raceseizoen staan. Britt Nijdam en Sterre Schonewille maken zich op – en dan niet alleen voor de spiegel – voor hun eerste seizoen in de PTC Racing Cup, onder de vlag van Ladies of AKG Autosport.

Laat teambaas Alexander Groothuizen maar schuiven, want als mentor hielp hij al eerder Nina Gademan in het zadel, die sinds 2024 furore maakt in de F1 Academy. Dat belooft nog wat voor zijn twee nieuwe, eveneens vrouwelijke pupillen, bij wie zich al in een vroeg stadium de eerste spoortjes van talent lijken af te tekenen. “Op 17 januari vertrokken we naar Circuit Meppen om te trainen in een veld vol snelle auto’s. Toen we de dames na een aantal ronden vertelden dat ze niet te lief moesten zijn voor andere mensen, gingen ze echt voor niemand meer aan de kant. Zodanig zelfs dat sommige deelnemers zich beklaagden bij de wedstrijdleider. Die zei echter: ‘Wacht maar tot het eind van de middag. Dan zullen we nog eens kijken wie hier nou werkelijk de rijdende chicanes zijn.’ Nou, hij kreeg gelijk. Zowel Britt als Sterre maakte door de dag heen bijna veertig seconden goed en dat verdient helemaal respect wanneer je het afzet tegen de geringe baanlengte. In de bochten hadden de mensen met het echte dikke spul een hele kluif aan deze dames, die beiden een Lamborghini-groene Peugeot 107 van Haarhuis over de baan joegen. De filmpjes ervan vind je op Instagram en TikTok terug.” Staan hier nieuwe influencers op?

Trackday veranderde alles
De Ladies of AKG Autosport wisten tot voor kort helemaal niet wat voor bijzondere wending hun leven dit jaar gaat nemen. Een trackday op Assen begin december veranderde ineens alles. “Het is Alex’ schuld,” wijst Britt Nijdam lachend. “Ik wilde eigenlijk gaan crossen, maar hij nodigde me uit voor een dagje op het circuit en dat vond ik veel leuker, omdat er meer vaart in zit. Omgaan met een auto hoefde ik niet te leren. Als meisje van 2 bestuurde ik al een kinderquad met mijn vader achterop, later heb ik gekart en sinds afgelopen jaar cross ik samen met vrienden op het land achter ons huis in Citroëns, Peugeots en SEAT’s van de sloop. In Assen moest ik alleen even wennen aan de vierde en vijfde versnelling…” Ook Sterre Schonewille, die tijdens de pauzemomenten van Britt het stuur mocht overnemen, legt de schuld van het avontuur geheel bij Alexander Groothuizen neer. “Hij spoorde me aan om het ook eens te proberen, terwijl ik nog nooit met een auto had gereden. In het najaar kwam ik bij AKG Autosport terecht, omdat ik een stageplek zocht. Sinds de zomer volg ik namelijk een monteursopleiding en ik besloot al snel dat ik in de racerij aan de slag wilde gaan.”

Ballen tonen De coaches, Kees Paulusma op Assen en Kevin Luinge op Meppen (“ik werd kotsmisselijk van al die bochten”), stelden vast dat beide jongedames de potentie hebben om het veld van de PTC Racing Cup bij PureDriving aardig op te schudden. Teambaas Alexander Groothuizen bevestigt dat ten volle. “Op de eerste dag al, in december dus, lieten ze op een gegeven moment rondetijden zien op het niveau van de middenmoot in de competitie. Natuurlijk valt er nog genoeg aan te sleutelen, maar dat komt vanzelf. Britt is direct snel, alleen moet ze dat beter zien vast te houden en de aanwijzingen blijven opvolgen, zonder terug te zakken in een oud ritme dat vertrouwd voelt. Ook bij Sterre zit het tempo er lekker in, alleen mag ze soms wat meer ballen tonen. Ooit hield ik Nina Gademan het credo voor: ‘Als de auto na de wedstrijd geen krasjes heeft opgelopen en de spiegels er nog op zitten, ging je niet hard genoeg.’ Sterre stapt straks in een diepgroene Peugeot 107, ex-Sven Haarhuis, terwijl we voor Britt een Citroën C1 opbouwen. Tijdens de trackdays zagen we al een onderlinge strijd ontstaan, waarin ze elkaar scherp houden en de tijden steeds verder zakten. Dat belooft dus nog wat voor de wedstrijden.” Lukt het niet, dan weten de Ladies of AKG Autosport al wie ze de schuld gaan geven…

Je ne comprends pas
Walen blijven Walen en Fransen blijven Fransen. Daar weet Michael Hermans intussen alles van, na zijn eerste – en zeker niet laatste – seizoen bij de Belgische C1 Racing Cup, samen met zijn zonen Noah en Milan. “De organisatie komt volgens mij hoofdzakelijk uit Wallonië en we rijden best veel op circuits in Frankrijk, zoals Magny-Cours, Anneau du Rhin en Croix-en-Ternois. Qua communicatie gaat alles in het Frans en ook al horen ze dat je dat voor geen meter verstaat, zoals wij, ze blijven je in hun eigen taal aanspreken. Vandaar dat we de briefing niet altijd begrepen en dat we soms geen idee hadden van wat we verkeerd deden in de wedstrijden. Onduidelijkheid is al net zo typerend voor de cultuur daar. Tijdens het laatste raceweekend, eind november, viel er sneeuw op zaterdag. Eerst werd er gezegd dat we op zondag niet meer zouden rijden, toen ineens wel, daarna weer niet en uiteindelijk begonnen we aan een ingekorte race van vier in plaats van zes uur. Haha, toen waren diverse teams al naar huis vertrokken.”

Ondanks gevalletjes van ‘je ne comprends pas’ beleefden ‘Les Hermans’ een heerlijk racejaar in dit endurancekampioenschap, dat wij eigenlijk hoofdzakelijk kennen van de 24H 2CV/C1 op Spa-Francorchamps, waar je altijd wel een aantal Nederlandse teams ziet opduiken. “Daarmee begon het voor ons, jaren geleden,” zegt Michael Hermans over de etmaalrace op het legendarische circuit in de Ardennen. “Je moet er een aangepaste auto voor meebrengen, die qua specificaties afwijkt van de versie voor de PTC Racing Cup van PureDriving in ons eigen land. De eerste verkochten we in covidtijd en daarna besloten we toch maar om weer een nieuwe te laten bouwen. Omdat wij van endurance houden, leek die C1 Racing Cup in België en Frankrijk ons wel wat. Alexander Groothuizen van AKG Motorsport is altijd best te porren voor een gek avontuur, ook al kwam er een hoop logistiek bij kijken. Die kosten lagen hoger dan die van het racen zelf.”

Mensen die klagen dat ze Zandvoort en Assen wel een keer hebben gezien, moeten maar even luisteren naar de kalender van afgelopen seizoen die Michael Hermans opsomt. “Zeven uur op Zolder, twee dagen van zes uur op Magny-Cours, acht uur op Anneau du Rhin, 24 uur op Spa-Francorchamps en twee dagen van zes uur op Croix-en-Ternois. In andere jaren is ook weleens op Paul Ricard gereden, begreep ik. Zelf kon ik er niet iedere keer bij zijn, maar dan deden die jongens het met z’n tweeën. Ik begreep dat ze Magny-Cours super vonden en we hebben ook veel plezier beleefd op Anneau en Croix, twee kleinere baantjes waar zo’n C1 het fantastisch doet. Je moet alleen niet denken dat als je in de PTC Racing Cup vooraan rijdt, je er in de Belgische C1 Racing Cup ook automatisch lekker bij zit. In plaats van allemaal rookies zitten er vooral ervaren mannen in het veld en sommige teams laten af en toe zelfs een grote naam instappen. Tijdens de laatste wedstrijd kwamen we ineens Jaap van Lagen tegen. Het zijn ook serieus grote velden, met vijftig tot zestig auto’s en op Spa-Francorchamps zelfs het dubbele, de race-Eenden en -Dyanes meegerekend. Deelnemers rijden met een echte cupmentaliteit, dus deurklink aan deurklink. Eigenlijk is het gewoon zes uur of langer sprintracen.”

Meer informatie: www.akgmotorsport.nl