Zonder scherpe ambitie bereik je nooit de top. René Lammers (18) kreeg die boodschap van huis uit mee en heeft ’m goed in zijn oren geknoopt. Niets houdt hem af van zijn focus op Formule 1 in de toekomst en alles stelt hij in het werk om daar te geraken. Dat doet hij op zijn eigen, evenwichtige manier: leergierig, met een positieve instelling en het vermogen om zichzelf na tegenslagen snel te resetten.

Een beroemde achternaam hebben is natuurlijk iets anders dan in een gespreid bedje terechtkomen. Overigens leek het er heel in het begin even op dat René Lammers niet zo zou gaan heten zoals hij nu heet. “Bij mijn geboorte kreeg ik de meisjesnaam van mijn moeder mee: Hoyinck,” lacht hij. Dat veranderde snel, lang voordat hij zich kort na zijn zesde verjaardag in het stoeltje van een klein Dolphin-kartje liet zakken. “Mijn vader zag het te koop staan in Lelystad voor 800 euro. ‘Redelijk betaalbaar. Dat kan ik nog wel aan,’ zei hij. Ik vond het gelijk superleuk en toen wist hij wel hoe laat het was.” Niet verwonderlijk natuurlijk, die belangstelling bij een jongetje dat de heroïsche verhalen uit de autosport van dichtbij kende. “Helaas heb ik de belangrijkste momenten uit mijn vaders carrière gemist, zoals de tijd van Formule 1 en Le Mans met Jaguar.” Veel tijd om daarover te mijmeren gunde René Lammers zichzelf niet, want er begon zich na een paar jaar tweetakt- en viertaktcompetitie in eigen land een missie te vormen: internationaal doorstoten. “De eerste keer, in Italië, moest ik wel even wennen. Stond ik ineens op een tachtigste plek in een startveld met 110 deelnemers. ‘Hoe kan dat nou?’ dacht ik.”

Natuurlijke manier
Evengoed maakte de dappere zoon van Jan Lammers zich er niet zo druk om. “Op die leeftijd hebben tegenslagen weinig impact. Wanneer je van de baan af vliegt, sta je vijf minuten te huilen en daarna ga je met je vriendjes voetballen. Als je ouder wordt en serieus aan je sportieve carrière begint te werken, merk je dat je een slecht resultaat minder makkelijk van je af laat glijden. Dat komt mede doordat het team en de rest van je omgeving hogere verwachtingen van je hebben. Toch leer je in deze tak van sport op een heel natuurlijke manier met tegenslagen om te gaan. Als je drie heats per dag rijdt, moet je binnen twee uur alweer paraat staan voor de volgende ronde en jezelf dus sneller herstellen. Dan gooi je het leed in een hoekje. Ik houd mezelf voor dat je het verleden niet kunt veranderen, als je er maar van leert wanneer je erop terugkijkt. Los van sommige momenten in het racen ondervind ik weinig tegenslagen in mijn leven. Ja, misschien een keer een slecht cijfer op school, maar dat boeit me minder dan een teleurstellend resultaat in de autosport. Mentaal heb ik veel geleerd van mijn vader, die vaak met goede quotes doorkwam en een reality check deed. ‘Je zat er in de vrije training maar twee tienden van af. Wat maakt dat uit? Het gaat om de kwalificatie,’ zei hij weleens.”

Verstand van de sport
Negatieve herinneringen blijven nauwelijks bij hem hangen, zo geeft René Lammers aan. De successen juist des te meer, zoals het memorabele moment waarop hij in november 2023 het Europese OK Senior-kampioenschap won. “In de OK Junior-jaren ervoor was het tempo goed, maar wist ik de races nog niet goed aan elkaar te knopen. Toen maakte ik fouten in de kwalificaties en crashte ik soms. De potentie zat er echter in, dat bleek wel tijdens het testen voor de overstap naar Senior. Vanaf de eerste wedstrijden zat ik lekker voorin en begon het besef door te dringen dat ik een goede kans zou maken om de titel te pakken, als ik maar zo constant mogelijk zou rijden, zonder stommiteiten te begaan.” Wat volgens Lammers hielp, is dat het Parolin-fabrieksteam als een geoliede machine functioneerde. “Die Italianen hebben heel veel verstand van de sport en slaagden er elk weekend in om mijn kart goed neer te zetten. Bovendien heerste er een superfijne sfeer, waarin iedereen gelijk aan elkaar stond. De teambaas kwam altijd in normale kleren naar de baan, keek vol betrokkenheid mee en was heel aanspreekbaar. Ik denk dat dat de Italiaanse racecultuur typeert. In Engeland bijvoorbeeld heerst meer hiërarchie.”

Andere wending
Vroeg in het najaar van 2023 haalde René Lammers het nieuws met het bericht dat hij zou toetreden tot de Ferrari Driver Academy, maar het nam een andere wending. “Ik was gescout en won de shoot-out, maar een week later vertrok de begeleider en zijn opvolger had mij nog niet zien rijden. Helaas kreeg ik de kans niet om mezelf opnieuw te bewijzen. Ondertussen brak november aan en besteedde ik alle aandacht aan de karting in het Europees OK Senior-kampioenschap, waar ik de titel pakte. Er bleef weinig tijd over om een andere draai aan mijn carrière te geven, maar gelukkig kon ik last-minute bij MP Motorsport terecht en maakte ik mijn Formule 4-debuut in Spanje. Dat was voor mij heel anders dan voor de meeste andere rijders, die – in tegenstelling tot mij – veel testdagen achter de rug hadden. Daardoor werd 2024 een lastig jaar, dat uiteindelijk slechts één podiumplek opleverde.” Voor 2025, waarin hij negen keer het ereschavot beklom en vijf keer de winst naar zich toetrok, bleef Lammers trouw aan het team uit Westmaas. “Bij MP Motorsport heerst een sterke moraal en een heel goede sfeer. Mensen lopen met een big smile rond. Tegelijkertijd is de werkethos voortreffelijk: collega’s vinden het geen enkel punt om ’s avonds om negen uur nog met mij data te bekijken in de truck.”

Sterk punt
Dit laatste kenmerkt tegelijkertijd de gedrevenheid in René Lammers. “De laatste twee, drie jaar heb ik hard gewerkt aan pure pace, ook ten opzichte van anderen. Ik ben er trots op waar ik nu sta, met dank aan ervaren rijders om me heen, van wie ik veel kon leren op basis van data. Zo viel winst te behalen in het remmen: niet per se later, maar meer het finetunen, dat wil zeggen de manier waarop je pedaaldruk op- en afbouwt. Eén van mijn sterkste punten ligt in het starten, waarmee we veel geoefend hebben binnen het team, vooral ook om de techniek van pre-load te beheersen. Die houdt in dat je met je rechtervoet de rem vasthoudt en tegelijkertijd volgas geeft, terwijl je met je linkervoet alvast de koppeling laat opkomen. Dat luistert heel nauw, want de carbon drukgroep is heel sensitief. Met een beetje pech slaat de motor af, wat mij gelukkig eigenlijk nooit overkomt.” Bij al die ontwikkelingen toont vader Jan Lammers betrokkenheid, maar hij kent zijn plaats op de achtergrond. “Zonder zich er te veel mee te bemoeien, geeft hij waardevolle tips wanneer we over het racen praten. Op Jarama ontglipte de overwinning mij toen ik, in leidende positie, bij de tweede restart achter de safety-car vanaf dezelfde plek op het gas ging staan. Daardoor konden de mensen achter me mij makkelijk lezen. Volgens mijn vader had ik beter voor een verrassingseffect kunnen zorgen.”

Push-to-pass
Zoals veel Formule 4-coureurs promoveerde René Lammers met MP Motorsport niet rechtstreeks naar Formule 3, maar via de tussenstap die Eurocup-3 heet. “Dat is budgettair meer verantwoord. Liever proberen dit seizoen goed af te sluiten dan in korte tijd alle middelen erdoorheen te jagen en met risico te lopen dat ik niet verder zou kunnen. Je mag ook het verschil tussen de auto’s niet onderschatten. Tussen Formule 4 en Eurocup-3 zit op de gemiddelde baan een seconde of tien en naar Formule 3 wordt het gat nog zo’n vier seconden groter. Qua circuits rijden we grotendeels hetzelfde programma, dus leer ik de banen en de mate van downforce alvast kennen. Een nieuwe dimensie aan het racen geeft push-to-pass, een systeem dat je bij elkaar opgeteld zestig seconden in een race mag gebruiken. Een kwestie van plannen: wanneer je comfortabel aan de leiding ligt, kun je beter wat ‘sparen’ voor de laatste ronde. Je wilt de knop niet te vaak indrukken, want de elektronica reageert met een kleine vertraging en dat betekent elke keer een klein verlies.” Bij gebleken succes vormt Formule 3 een logische vervolgstap. “Mogelijk in 2027 al. Zo werk ik rustig door naar mijn einddoel: Formule 1, waarop ik mijn volledige focus zal richten.” Het klinkt met een vastberadenheid die we kennen uit de familie. De appel valt niet ver van de boom.

Tekst: Aart van der Haagen & foto’s: PR

Wil jij ons magazine ook lezen? Meld je dan aan via “bestellen” op onze website: www.start84.nl