Eind september 2026 eindigt mijn dienstverband bij Circuit Zandvoort. Een zin die ik ondertussen al meerdere keren heb uitgesproken, maar die soms toch nog even moet bezinken. Want begonnen op 1 september 1994, en daarvoor al drie jaar als vakantiekracht tijdens studietijd rondliep, is het wel een moment natuurlijk.
Mijn eerste échte evenement? De Marlboro Masters van 1991. Ik wist toen nog niet dat ik op dat moment een bijna levenslange verbintenis met de autosport en Zandvoort bezegelde. Wat begon als bijbaan, werd een carrière. Ruim 32 jaar in vaste dienst, met soms letterlijk zand in de schoenen, benzinedamp in de neus en een hoofd vol herinneringen.
Ik heb Zandvoort zien veranderen. Niet één keer, maar meerdere keren. Hoogte- en dieptepunten wisselden elkaar af. Een van de meest indrukwekkende periodes was zonder twijfel de winter van 1998–1999, toen het interim circuit werd omgebouwd tot een volwaardig GP Circuit. Een enorme operatie, in weer en wind, met deadlines die geen ruimte lieten voor twijfel. Maar het lukte. Zoals zo vaak op Zandvoort: tegen de stroom in, maar met volle overtuiging.
In 2001 volgde de komst van de DTM. Een nieuw hoofdstuk, internationale allure, volle tribunes. En later A1GP in 2006, met meer dan 100.000 bezoekers. Oranjegekte avant la lettre, het voelde alsof de wereld even naar Zandvoort keek. Dagen waarop alles klopte en je ’s avonds moe maar trots naar huis reed.
Maar het was niet altijd feest. Er waren ook jaren waarin het financieel vechten was om het hoofd boven water te houden. Jaren waarin de toekomst van het circuit allesbehalve zeker was. Maar we gingen altijd door, opgeven was nooit een optie. Zandvoort is geen baan van asfalt alleen; het is karakter, doorzettingsvermogen en soms koppige hoop.
Het absolute hoogtepunt moest toen nog komen. De terugkeer van de Dutch Grand Prix in 2021. 36 jaar na de laatste Formule 1-race. Jarenlang werd gezegd dat het onmogelijk was. Te klein, te oud, te complex, onbereikbaar. Maar het lukte, en hoe! Tegen alle verwachtingen in. Wat daar gebeurde, was meer dan een raceweekend. Het was een bevestiging dat dromen, mits hard genoeg nagestreefd, werkelijkheid kunnen worden.
Nu nadert de laatste Dutch Grand Prix, in augustus 2026. Dat moment was voor mij ook het signaal om na te denken over mijn eigen toekomst. Blijf ik nog? Ga ik door? Of is het goed geweest? Het antwoord kwam langzaam, maar was helder: dit is een mooi moment om te stoppen. Wat mij betreft op een hoogtepunt!
Circuit Zandvoort en de autosport zullen altijd onderdeel van mij blijven. Verwacht na september dus geen complete verdwijning uit de paddock, hier of op andere circuits. Sommige dingen laat je niet los, die draag je met je mee.
Het voelt ook goed om het stokje over te dragen. Per 1 februari treedt Jelle Koeten aan als Head of Motorsport bij Circuit Zandvoort. Een nieuw gezicht, nieuwe energie. Tot en met eind september zal ik me vooral bezighouden met de Dutch Grand Prix en ben ik er om Jelle te ondersteunen in zijn nieuwe rol. Daarna is het tijd om los te laten.
En als alles straks is afgerond, kijk ik terug op een waanzinnig mooie tijd. Op een circuit dat groeide, soms terugviel en weer opstond. En op een loopbaan die begon met een vakantiebaan, maar eindigt met een schat aan herinneringen. Dat is meer dan ik ooit had durven dromen.
Wil jij ons magazine ook lezen? Meld je dan aan via “bestellen” op onze website: www.start84.nl
